28 juli 1914. Duitse tanks rollen België binnen en maken daarmee een eind aan net geen 100 jaar van Het Onverdeelde Gebied van Moresnet. Een paar straten, een paar duizend inwoners, een stuk Preuswald en een zinkmijn: samen een paar vierkante kilometer onbestemd gebied ergens tussen Hasselt, Aken en Maastricht. Het hoort bij geen ander land, maar het is toch ook zelf geen land. Al krijgt het wel een postzegel, een volkslied en zelfs een eigen taal. Een vrijstaat voor plantrekkers, smokkelaars, vluchtelingen en deserteurs. Een uniek stukje geschiedenis dat je vandaag moet gaan zoeken onder de Ardense heuvels, naast een vergeten treinstation of in het spoor van de zinkviooltjes: het Wilde Oosten van België. Uit de vergeten mijngangen van de geschiedenis weerklinken vragen over grenzen, grenzeloosheid en vrijheid. We zingen en spelen – in dat onwaarschijnlijk tijdsgewricht van Napoleon tot aan de Eerste Wereldoorlog – tussen verzonnen grenzen van verzonnen landen.

Een grens: een vaste lijn op een kaart. Een mens: een beweeglijk wezen, op zoek naar plek en een identiteit. Bepaalt waar je woont wie je bent? Vormt de natie de mens, of andersom? Met de fabelachtige geschiedenis van Moresnet als achtergrondtoneel worden deze vragen aangekaart.

Delf je onder in dit absurde, maar waargebeurde verhaal,.

Tekst + Regie: Koen Boesman * Muziek: Peter Spaepen * Spel + Muziek: Yves De Pauw + Antje De Boeck + Tom Van Landuyt + Teun Smeets + Ylenia Mele + Noémie Schellens * Muziek + Spel: Elisabeth De Loore + Griet Grypdonck + Muzikgrupo el Kalimin (Free The Folk / Muziekmozaïek) *  Decor- en kostuumontwerp: Emilie Lauwers * Decorbouw: Geert Jonkers + Werner Musenbrock * Naaiwerk: Yentl Demunter * Realisatie pop: Magisch Theatertje / Ananda Puijk + Charlotte Puijk-Joolen * Regie-assistentie: Lies Laenen * Understudy: Manou Selhorst * Coaching: Sybrand Van der Werf * Lichtontwerp: Fenna Maas *Geluid: Roel De Bruyne

Meer dan 20 jaar geleden vonden deze twee muzikanten elkaar op het Conservatorium van Brussel. Sindsdien bewandelen ze heel uiteenlopende paden. Emile Verstraeten verdiende onder meer zijn strepen als vaste violist van Bart Peeters en als veelgevraagde sessiemuzikant. Griet ontpopte zich inmiddels tot jazzbassiste en schrijft eigen muziektheater.
Maar om de zoveel tijd begint het te kriebelen, en zoeken ze elkaar terug op voor een duik in het klassieke kamermuziekrepertoire.

Emile Verstraeten - viool

Griet Grypdonck - piano

Isabelle Decraene - viool

Gerardo Agnese - bandoneon

Benjamin Sauzereau - gitaar

Griet Grypdonck - piano

Joris Vanvinckenroye - contrabas